درصورت پذیرفته نشدن و ریجکت شدن مقاله چه اقدامی انجام دهیم؟

۱۳۹۷-۶-۱۷ ۱۶:۰۲:۴۳ +۰۰:۰۰ ۱۳۹۷/۰۶/۱۷|آموزش ها|بدون ديدگاه

پذیرفته نشدن و ریجکت شدن مقاله توسط ژورنال‌ها مسئله‌ای است که بسیاری از پژوهش‌گران آن را تجربه کرده‌اند. انتشار مقاله‌های علمی فرآیندی تکرار شونده است. مقاله‌ها چندین بار نوشته، بازنگری، و ویرایش می‌شوند. نویسندگان داده‌های خود را از طریق مشارکت‌کنندگان، همکاران، و داوران همتا جمع‌آوری می‌کنند. در حالت ایده‌آل، مقاله نهایی، که ماحصل دقت فراوان است، آماده به‌اشتراک‌ گذاری است. با وجود این، شواهد نشان می‌دهد که بیست و یک درصد از مقاله‌ها بدون داوری رد می‌شوند و تقریباً چهل درصد آن‌ها پس از فرآیند داوری همتا رد می‌شوند.

با توجه به اینکه پذیرفته نشدن و ریجکت شدن مقاله حتی برای برندگان نوبل غیر قابل اجتناب است، پژوهش‌گران نباید بر چگونگی اجتناب از عدم پذیرش تمرکز کنند، بلکه باید بر گزینه‌هایی که پس از رد مقاله در اختیارشان است تمرکز کنند. پس از عدم پذیرش مقاله، چند گزینه در اختیار نویسندگان است.

همان‌طور که در بالا اشاره شد، برخی از موارد عدم پذیرش پیش از آنکه مقاله برای داوری ارسال شود اتفاق می‌افتند. در چنین حالتی، ژورنال دیگری را انتخاب کنید که با اثر علمی شما تناسب بیشتری داشته باشد. اگر بازخورد داوری مقاله‌تان را دریافت کرده‌اید، اطلاعات دریافتی بسیار باارزش است. حتی اگر ژورنال مقاله را منتشر نکرد، با کمک اطلاعات دریافت‌شده، می‌توانید مقاله را بهبود دهید. در ادامه، معمول‌ترین گزینه‌هایی که پس از عدم پذیرش در اختیارتان است مرور می‌شوند. با نیتیو پیپر همراه باشید.

اقدامات پس از پذیرفته نشدن و ریجکت شدن مقاله

۱- درخواست تجدید نظر در قبال عدم پذیرش

ژورنال‌ها باید سیاستی را برای درخواست تجدید نظر در ارتباط با تصمیمات‌شان تدوین کرده و آن را به طور عمومی تبیین کنند. درخواست تجدید نظر در قبال عدم پذیرش جزو حقوق نویسندگان است. با این حال، چنین درخواستی باید مبتنی بر منطق باشد نه احساسات. اگر سوء‌تفاهم یا خطایی از جانب داوران منجر به عدم پذیرش مقاله شده است، استدلال خودتان را بدون تحقیر کردن داوران و بدون بحث و جدل به اطلاع ویراستار برسانید.

۲- سابمیت مجدد به ژورنال یکسان

ژورنال ممکن است درخواست اولیه‌تان را رد کرده باشد، اما از شما دعوت کند که پس از انجام اصلاحات پیشنهادی داوران، مقاله را دوباره سابمیت کنید. اگر واقعاً قصد دارید مقاله را در همان ژورنال منتشر کنید، این گزینه می‌تواند بهترین انتخاب باشد. یادتان باشد که برخی ژورنال‌ها ممکن است اعلام کنند که در آینده، هیچ نسخه‌ای از مقاله شما را منتشر نخواهند کرد. در این صورت، باید به این نظر احترام بگذارید و ژورنال دیگری را انتخاب کنید.

+بیشتر بخوانید: چک‌لیستی برای بازبینی اصلاحات و سابمیت مجدد مقاله پیش از انتشار

۳- اعمال تغییرات و سابمیت کردن در یک ژورنال دیگر

گزینه سوم از تمام گزینه‌ها رایج‌تر است. بازخوردهای داوران را به دقت مدّنظر قرار دهید، مقاله را اصلاح کنید، و آن را برای یک ژورنال دیگر سابمیت کنید. مطمئن شوید که جزئیاتی مانند کاورلتر، قالب رفرنس‌ها، و سایر جزئیات را، پیش از سابمیت کردن، با شیوه‌نامه‌های ژورنال تطبیق داده‌اید.

۴- هیچ تغییری را اعمال نکنید و مقاله را در یک ژورنال دیگر سابمیت کنید

با اینکه ساده‌ترین کار ممکن پس از پذیرفته نشدن و ریجکت شدن مقاله همین مورد است اما به صورت کلی این کار ایده خوبی نیست. اگر نکات نوشته‌ شده توسط داوران را تغییر ندهید، در حقیقت تمام تلاش‌هایی که در مرحله داوری صرف کارتان شده است را نادیده گرفته‌اید. احتمال دارد که نکات مذکور کیفیت مقاله را افزایش دهند، حتی اگر برخی از آن‌ها نادرست باشند. داوران جدید ممکن است دست روی نکات مشابهی بگذارند؛ تا فرصت باقی است، آن‌ها را اصلاح کنید. علاوه بر این‌ها، احتمال بدهید که، در ژورنال جدید، مقاله‌تان را همان داوران ژورنال قبلی مورد قضاوت قرار دهند. اگر برای اصلاح مقاله هیچ تلاشی نکنید، مطمئن باشید که نظر آن‌ها نیز تغییری نخواهد کرد.

+بیشتر بخوانید: ۱۲ نکته مهم برای تسریع انتشار مقاله در مجلات علمی

۵- مقاله را بایگانی کنید و هیچ گاه آن را سابمیت نکنید

ممکن است تصمیم‌گیری درباره اینکه مقاله ارزش سابمیت مجدد را ندارد ساده به نظر برسد. با اینکه صرف نظر کردن از انتشار مقاله برای شما ساده است، به نفع جامعه پژوهشی نیست. داده‌های شما ممکن است برای یک نفر دیگر بسیار ارزشمند باشد، به‌طوری که مانند قطعه گم‌شده پازل به تکمیل پژوهش وی کمک کند یا راه‌های پژوهشی را هموار کند. با اینکه دنیای امروز از رسانه‌ها اشباع شده است، باور این موضوع که هنوز هم نشر آکادمیک از کمبود کار علمی رنج می‌برد سخت است. اگر نمی‌خواهید که داوران را متقاعد کنید که مقاله‌تان برای انتشار در ژورنال مناسب است، ژورنال‌های دسترسی آزاد مانند PLOS ONE یا PeerJ را مدنظر قرار دهید. در نهایت، می‌توانید مقاله را در سایت‌هایی مانند figshare یا Dryad پست کنید، که هر دو قابل ارجاع و به‌طور رایگان در دسترس هستند.

فهرست بالا تمام گزینه‌ها را پوشش نداده است، اما معمول‌ترین واکنش‌ها را در قبال عدم پذیرش مقاله مدنظر قرار داده است.

ثبت ديدگاه