قبل از ارسال مقاله به مجله این موارد را بررسی کنید

۱۳۹۷-۵-۱۴ ۱۶:۵۵:۳۰ +۰۰:۰۰ ۱۳۹۷/۰۵/۱۴|آموزش ها|بدون ديدگاه

در بسیاری از موارد مشاهده می‌شود که پژوهشگران تمایل دارند فرایند نگارش مقاله خود را به سرعت به اتمام رسانده و آن را برای مجله ارسال نمایند. همین تعجیل سبب می‌شود که در بسیاری از موارد اشتباهات بسیار بارز و  در عین حال ساده‌ای در مقاله دیده شود. در مورد مقالات ایرانی اشتباهاتی مانند غلط‌های املایی، عدم تدوین مناسب، به هم خوردن جداول و موارد مشابه بسیار زیاد است و همین عامل سبب افزایش نرخ رد شدن یا ریجکت مقالات می‌شود. در این مطلب به بررسی چند مورد خواهیم پرداخت که بهتر است قبل از ارسال مقاله به مجله و به عنوان آخرین مرحله پژوهش شما در نظر گرفته شود. با نیتیو پیپر همراه باشید.

نکاتی برای بررسی در مرحله قبل از ارسال مقاله به مجله

۱- انجام ویراستاری ادبی، علمی و فنی قبل از ارسال به مجلات: قبل از ارسال مقاله به مجله حتماً این دو نوع ویراستاری را انجام دهید. ویراستاری ادبی به بررسی انسجام جمله بندی، کوتاه یا بلند بودن جملات، غلط‌های نگارشی و موارد مشابه می‌پردازد. در ویراستاری علمی و فنی نیز که توسط اساتید رشته مورد نظر انجام می‌شود، نحوه انجام آزمایش‌ها، گزارش نتایج، متونی که مورد بررسی قرار گرفته است و مواردی مانند طراحی جدول‌ها و نحوه گزارش رفرنس‌ها بررسی می‌شود.

۲- مطالعه انتقادی پرینت نهایی توسط حداقل دو نفر غیر از مؤلف: تجربه نشان داده است که مطالعه یک متن یا مقاله توسط افراد دیگر، باعث رفع ایراداتی می‌شود که خود نویسنده هم از دیدن آن‌‌ها تعجب خواهد کرد. در واقع پس از اینکه نویسنده متنی را می‌نویسند و دوباره آن را می‌خواند، به دلیل عادت کردن چشم به متن مورد نظر، ایرادات نگارشی یا حتی جمله‌بندی توسط وی قابل دیدن نیست. به همین دلیل برخی از اساتید و پژوهشگران برجسته از دانشجویان خود تقاضا می‌کنند که متن نهایی مقاله وی را مطالعه کنند و ایرادات آن را بیان کنند. همین عامل سبب افزایش کیفیت نگارش می‌شود.

۳- استفاده از نظر حداقل یک نفر صاحب نظر در زمینه موضوع مقاله: به غیر از دو نفری که باید مقاله را بخوانند و لزومی هم ندارد که در همان رشته تخصص داشته باشند، مطالعه مقاله توسط یک متخصص و صاحب نظر رشته مورد نظر بسیار مفید خواهد بود. در واقع پژوهشگران با تجربه نکاتی را بررسی می‌کنند که سایر پژوهشگران توجهی به آن‌ها ندارند. برای مثال هر پژوهشگری ممکن است سبک خاص خود را در گزارش یافته‌ها داشته باشد اما پژوهشگران باتجربه با استفاده از کمترین تعداد لغات، بیشترین حجم اطلاعات را منتقل می‌کنند. همچنین نحوه نوشتن مواد و روش کار می‌تواند سبب شود که آزمایش‌ها و گزینش آزمودنی‌‌های شما منطقی به نظر برسد درحالی که در برخی اوقات حتی با وجود توضیحات کامل نویسندگان، داوران مجلات توالی آزمایش‌ها و نحوه انجام آن‌ها را قابل قبول نمی‌دانند.

۴- دادن انسجام لازم به مقاله قبل از ارسال: بسیاری از پژوهشگران تمایل دارند نگارش مقاله خود را همزمان با اجرای بخش‌های آزمایشگاهی و یا میدانی پیش ببرند. در این حالت ممکن است فرایند نگارش مقاله شما چند ماه به طول بینجامد. همچنین در برخی اوقات همکاران مختلف پژوهش وظیفه نگارش بخش‌های مختلف مقاله را برعهده دارند. برای مثال ممکن است نوشتن مقدمه و بحث و نتیجه‌گیری برعهده رهبر گروه گذاشته شود و فردی که آزمایش‌ها را انجام داده است بخش مواد و روش کار را بنویسد. در بیشتر اوقات نگارش بخش یافته‌ها نیز برعهده همکاران آماری است. بنابراین رهبر تیم نویسندگان یا نویسنده مسئول باید مقاله را پس از اتمام همه بخش‌های آن یک بار دیگر بازنویسی کند تا انسجام مقاله به حد قابل قبولی برسد.

۵- ارسال مقاله به مجلات مرتبط: پیش از ارسال مقاله به مجله به سایت آن مراجعه کنید و حوزه‌های تحت پوشش مجله را بررسی کنید. برای مثال اگر مقاله شما در زمینه سرطان ریه باشد ممکن است مجله‌ای که مقالات عمومی در زمینه پزشکی را به چاپ می‌رساند مقاله شما را بیش از حد تخصصی بداند. برای کسب اطلاعات بیشتر در این زمینه می‌توانید مطلب نحوه انتخاب مجله مناسب برای چاپ مقاله را مطالعه نمایید.

۶- تنظیم فرمت مقاله با اصول نگارشی مجله انتخاب شده: امروزه چند شیوه مشهور برای نگارش مقاله وجود دارد که برخی از آن‌ها عبارتند از: روش ای پی ای (APA)، روش ونکوور، روش هاروارد و روش شیکاگو. روش APA توسط انجمن روانشناسی آمریکا معرفی شده است و به صورت گسترده در علوم رفتاری و سایر حوزه‌های علوم انسانی و حتی علوم پزشکی مورد استفاده قرار می‌گیرد. سایر روش‌ها نیز عمدتاً توسط دانشگاه‌های مطرح جهان معرفی شده‌اند و در برخی رشته‌ها کاربرد دارند. برای مثال در حوزه پزشکی و سایر رشته‌های مرتبط با سلامت از روش ونکوور بیشتر استفاده می‌شود.

این روش‌ها دستورالعمل نگارش بخش‌های مختلف مقاله مانند عنوان، چکیده، کلیدواژه‌ها و بدنه اصلی مقاله را شرح می‌دهند. همچنین نحوه نگارش جداول، استانداردهای استفاده از تصاویر و رفرنس نویسی به صورت کامل در هر روش توضیح داده شده است. با وجود اینکه هر مجله‌ای از یکی از این روش‌ها استفاده می‌کند، اما برخی جزئیات نیز توسط هر مجله به این روش‌ها اضافه شده است که نویسندگان باید آن‌ها را رعایت کنند. برای مثال یک مجله ممکن است لیستی از اصطلاحات را ارائه نماید که می‌توان آن‌ها را به صورت اختصاری به کار برد مانند DNA یا RNA. درحالی که مجلات دیگر تاکید بر این دارند که وقتی از علائم اختصاری استفاده می‌کند، در اولین استفاده باید آن را توضیح دهید. برای افزایش احتمال پذیرش مقاله خود، بهتر است دستورالعمل نحوه نگارش مقاله توسط هر مجله را با دقت بخوانید.

ثبت ديدگاه